Od momentu zaistnienia na scenie nowej muzyki i kreatywnego jazzu w końcu lat 60. jest znany jako głęboko emocjonalny kompozytor, improwizator i multi-instrumentalista, a również konceptualista i teoretyk. Urodził się 4 listopada 1939 w Miami. Nagranie z Clifford Thorntona Freedom and Unity, wydane w 1969 było pierwszym nagraniem na którym wystąpił McPhee. W roku 1968, zaczął grać na saksofonie a później grał na różnych instrumentach jak trąbka kieszonkowa, klarnet, puzon zaworowy, i fortepian.
McPhee był inicjatorem i aktywnym członkiem wielu przedsięwzięć Czarnej Awangardy lat 70. W latach 80. spotkał kompozytora, performera, akordeonistę Pauline Oliveros, którego teorie o głębokim słuchaniu wzmocniły jego zainteresowanie technikami instrumentalnymi i elektronicznymi. W latach 90. zainteresował swoją pracą szeroką publiczność twórczą muzyką.
Rozpoczął współpracę z Ken Vandenmarkiem, Kentem Kesslerem, a w konsekwencji z Peterem Brotzmannem.