Władysław Sendecki

„Anima Mundi“- suita światowej muzyki skomponowana przez Władysława Sendeckiego

Władysław Sendecki jest w najlepszym tego słowa znaczeniu muzykiem światowym. W późnych latach 70-tych połączył on Jazzrock Keitha Jarretta i Chicka Corei z ekspresyjnym wyrazem polskiej sceny jazzowej. Od lat 80-tych, jako wzięty muzyk towarzyszący Jaco Pastoriusowi, Klausowi Doldingerowi, Michaelowi & Randyemu Breckerom, Joe Hendersonowi, Michałowi Urbaniakowi i wielu innym, poznał sceny jazzowe w Europie i USA z pierwszej ręki. W nie mniejszym stopniu, jako pianista NDR Bigband, Sendecki zjeździł cały świat i doświadczył brzmień i mentalności wszystkich kontynentów. W muzyce odnalazł przy tym „duszę świata“, uniwersalną płaszczyznę porozumienia, niezależnie od odnośnych systemów dźwięków i stylów: „gdy nie zna się chińskiego, to nie oznacza to przecież, że nie można komunikować się z Chińczykami. My wszyscy mamy ludzkie wspólne cechy a muzyka jest językiem – kiedy ma się coś do powiedzenia“.

Jako kompozytor Władysław Sendecki przetłumaczył to doświadczenie na konkretne dźwięki. Dla NDR Bigband napisał on suitę „Anima Mundi“, „opowiadanie z obrazkami“, jak sam mówi. Przez piętnaście lat zbierał on podczas swoich podróży nagrania z najróżniejszych kultur muzycznych. W Afryce, kolebce ludzkości, zaczyna się rozbrzmiewający arkusz obrazów, który Sendecki rozciąga przed naszymi uszami. Horyzont sięga poprzez Azję z jej rytualnymi gongami i fletami aż do burzliwego folkloru narodów słowiańskich. Kontaktuje on przy tym swoich kolegów z NDR Bigband bezpośrednio z muzyczną duszą świata, pozwala im na dialog z afrykańskimi śpiewaczkami i hinduskimi sitarami, wprowadza ich w jawajskie rytuały a w końcu zaprasza ich swawolnymi gigami i wirami (Jigs & Reels) do tańca w irlandzkim pubie. Samples i Loops jego oryginalnych nagrań wnoszą tutaj nie tylko lokalny koloryt, lecz przejmują w najwyższym stopniu żywo role rozsianych po całym świecie muzyków towarzyszących międzynarodowemu składowi NDR Bigband. W ten sposób Władysław Sendecki wywołuje w minimalnej przestrzeni muzyczną wymianę, która obejmuje cały świat: „My artyści jesteśmy przecież właściwymi pionierami globalizacji, ponieważ żyjemy z wymiany kulturalnej. Przy komponowaniu i aranżacji chodziło mi o ideę tolerancji: wszyscy powinni nawiązywać dialog bez utraty przy tym ich poszczególnych tożsamości.“

Tobias Richtsteig